Maar het was natuurlijk niet altijd lachen. Nan had moeite met de vrij strenge toonzetting van de toen- malige voorzitter en daar kwam ze ook vooruit. Ze stónd voor haar mening, nam ook de consequenties en stopte in 1987 met haar lidmaatschap. Ook dat tekende haar. Een vrouw een vrouw, een woord een woord.
Maar na een kleine 7 jaar was ze er gelukkig weer. In 2019 vierden we haar 25 jaar lidmaatschap. En nu 6 jaar later is daar plotseling het afscheid. 54 Jaar lang was ze deel van onze club, jaren waarin er veel gebeurd is. Het leven was niet altijd lief voor haar, deelde harde klappen uit, maar ze bleef zingen, totdat haar gezondheid haar parten ging spelen.
Haar gehoor nam meer en meer af, COPD liet zich gelden en uiteindelijk lukte het zingen gewoon niet meer. Hoe erg ze dat ook vond. Op ons laatste kerstconcert op Sint Jozefoord was ze er ook bij. Geïnteresseerd en enthousiast. Niemand had daarbij het gevoel dat we zo snel afscheid van haar zouden moeten nemen.
Lieve Nanny, dank voor je betrokkenheid en je inzet, je humor, je charme, je trouwe lidmaatschap; je hebt heel veel voor ons koor betekend.
Er was één koorlied dat Nanny steeds weer ontroerde, ‘The long day closes’. Daarom tot slot, voor Nanny, -vrij vertaald- de laatste woorden van dit lied.
Slaap nu droomloos in je bed
Laat verdriet je niet langer verontrusten
Jouw boek is afgerond
De lange dag gaat rusten.
Slaap zacht, Nanny
Nanny overleed op 9 februari 2026 op 82-jarige leeftijd