< terug naar het begin

In Memoriam

  

Vandaag 29 april 2009, ontvingen wij het bericht dat ons buitengewoon lid Theo Peeters, op 69-jarige leeftijd plotseling is overleden.
Toen zijn vrouw Jeanne thuis kwam trof ze Theo aan, liggend buiten op de stoep. Hij werd geveld door een hartstilstand  met een fatale dodelijke afloop.
Dit is een klap. Een plotseling overlijden went niet, went nooit. En gelukkig went dat niet. En toch was het plotselinge overlijden de wens van Theo. Hij heeft altijd al gewild dat hij op deze wijze zou sterven. Zijn wens is vervuld. Dan zouden wij daar toch vrede mee moeten hebben? Maar wij achterblijvers staan toch even met verbijstering en vol ongeloof te kijken. Want wij kunnen moeilijk afscheid nemen van mensen, van onze dierbaren in het bijzonder, zonder dat we gedag hebben kunnen zeggen. Of zonder hen een woord van sterkte te hebben kunnen toevoegen, of  zonder dat we gewoon houdoe (!) hebben geroepen.
Plotseling dood. Het is niet anders, zeggen we dan. Alsof daarmee het leed en verdriet voor de nabestaanden minder erg zou worden. Nee, vooral de naaste familie, Jeanne en de kinderen, de kleinkinderen en alle overige familieleden, worden het meest getroffen. En wij condoleren hen van harte bij dit definitieve afscheid van Theo. Wij wensen hen veel sterkte in de toekomst om dit verlies te kunnen dragen.

Maar ook bij ons, Het Nulands Gemengd Koor en het C-Manskoor, waar hij als bas zong, komt dit hard aan. Theo is vorig jaar nog gehuldigd vanwege zijn 40-jarig-lidmaatschap van het Nulands Gemengd Koor, waar hij de laatste jaren helaas wegens gezondheidsredenen, niet meer actief aan kon deelnemen. Maar hij voelde zich wel verbonden aan het koor en bleef via het ‘buitengewoon lidmaatschap’ toch lid. Bij het C-Manskoor zong hij als het even kon nog wel mee. Maar ook daar kreeg hij steeds meer moeite om  volop mee te kunnen doen. Maar hij was er wel altijd! Wij verliezen een goede zanger en een goede vriend.

Theo, je hebt veel meegemaakt.  Je gezondheid heeft je lelijk parten gespeeld. En al zo lang! Gelukkig ben je, al was het soms met kunst en vliegwerk, mee blijven doen in de gemeenschap en heb je je vastgehouden aan je grote passie en wellicht ook je strohalm: zingen. Wij zeggen je dank voor de vele jaren van inzet voor de 2 koren. Koren waaraan je zeer trouw bleef, evenals  je trouw bleef aan het kerkkoor in Vinkel.
Wij hopen dat je op de plek waar je nu bent de mooiste gezangen kunt beluisteren en ten gehore kunt brengen, zonder die ellendige pijn en allerlei andere lichamelijke ongemakken die je hier op aarde mee moest dragen.


Theo, we nemen nu postuum toch nog afscheid met een gemeend "Houdoe- en het ga je goed!"

Bestuur en leden van het Nulands Gemengd Koor.
Bart Gevers, voorzitter.